İş Yerinde Öğün Düzeni Nasıl Kurulur?

İş hayatının en sessiz kayıplarından biri öğün düzenidir. Sabah aceleyle çıkılır, öğle arası toplantıya kurban gider, akşam eve dönüldüğünde ise gün boyu birikmiş açlık tek seferde kapatılmaya çalışılır. Bu döngü kimsenin bilinçli tercihi değildir; çoğunlukla iş temposunun içinde kendiliğinden oluşur. Ama fark edildiği anda üzerine düşünülebilecek, düzeltilebilecek bir alışkanlıklar bütünüdür.

Meselenin özü irade değil, planlamadır. Öğle vakti masasında oturan biri karar vermek zorunda kaldığında genellikle en kolay olanı seçer. Kolay olan da çoğu zaman en yakın kafenin vitrinindeki şeydir. Kararı sabah evden çıkmadan önce vermek, yani seçimi yorgunluğun eline bırakmamak, bu tabloyu en çok değiştiren tek hamledir.

Sabahın Kısa Penceresi

Kahvaltı meselesi işyeri düzeninde tartışmalı bir başlıktır. Herkesin sabah iştahı aynı değildir; kimileri uyandıktan hemen sonra rahatça yemek yer, kimileri ise ilk birkaç saat hiçbir şeye elini süremez. Burada dayatılacak tek bir kural yok. Ama sabah hiç yemeyen birinin öğleye kadar çay ve kahveyle idare etmesi, öğleden sonra kontrolsüz bir açlık yaratma eğilimindedir.

Pratik bir orta yol, sabah evde küçük bir şey yiyip işe geldikten birkaç saat sonra ikinci bir mola vermektir. Bu ikinci mola çok iddialı olmak zorunda değil. Çantada duran bir avuç kuruyemiş, bir meyve ya da yanında getirilen basit bir kap yeterli olabilir. Önemli olan öğünün varlığı, ihtişamı değil.

Öğle Arasını Geri Kazanmak

Pek çok kişi öğle arasını masasında geçirir; bir yandan ekrana bakar bir yandan çatalını sallar. Bu şekilde yenen yemek hem daha hızlı biter hem de doyma hissi geç fark edilir. Yemeği masadan kalkarak yemek, mümkünse başka bir odaya ya da dışarı çıkmak, işin ritmini de kırar. Kısa bir yürüyüş eklendiğinde öğleden sonranın ağırlığı belirgin biçimde hafifler.

Ofis mutfağı varsa evden getirilen yemek işleri epey kolaylaştırır. Akşamdan bir kap ayırmak, hafta başında birkaç öğünlük hazırlık yapmak zaman kaybı gibi görünür ama aslında hafta boyunca alınacak onlarca küçük kararı ortadan kaldırır. Karar sayısını azaltmak, iş yoğunluğunun en çok yorduğu şeyi korumak demektir.

Toplantı Masasındaki Tuzaklar

Uzun toplantılar ve eğitimler kendi beslenme kültürünü yaratır. Ortadaki kurabiye tabağı, sürekli tazelenen çay, ikram edilen paketli atıştırmalıklar farkında olmadan gün boyu süren bir akış oluşturur. Bunları tamamen reddetmek gerekmez; ama önüne konan her şeyi otomatik olarak almak yerine bir saniye durup gerçekten isteyip istemediğini sormak yeterli bir filtredir.

Aynı şey içecekler için de geçerli. Gün boyu ardı ardına içilen şekerli kahveler ve hazır içecekler sessizce birikir. Masada bir su şişesi bulundurmak, çay ve kahve turlarının arasına su eklemek basit ama etkili bir dengeleyicidir. Susuzluğun bazen iştah gibi hissedildiği bilinen bir durumdur.

Akşam Eve Dönerken

Gün boyu düzensiz beslenmiş biri eve girdiğinde çoğu zaman mutfağa doğru yönelir ve akşam yemeği hazır olana kadar bir şeyler atıştırır. Sonra yemek de yenir. Bu iki katmanlı akşam, aslında gün içinde atlanan öğünlerin faturasıdır. Gündüz saatlerinde makul aralıklarla yemek, akşam saatlerini kendiliğinden sakinleştirir.

Eve giderken yolda uğranan fırın ya da market de ayrı bir noktadır. Aç karnına markete girmek, alışveriş listesinin dışına çıkmanın en kestirme yoludur. Küçük bir şey yiyip öyle girmek ya da alışverişi tok olunan bir saate almak kayda değer fark yaratır.

Evden çalışanlar için tablo biraz farklı ama sorun benzer. Mutfağın birkaç adım ötede olması, gün boyu sürekli açık bir dolap gibi çalışabilir. Burada işe yarayan şey, öğün saatlerini takvime yazmak ve çalışma masasında yiyecek bulundurmamaktır. Yemeği mutfakta, oturarak ve ekrandan uzakta yemek, ev ile ofis arasındaki sınırı da tazeler.

Yolda geçen süre de düşünülmeye değer. Uzun servis ya da trafik yolculukları olan biri için çantada duran küçük bir hazırlık, iş yerine varmadan başlayan açlığı kontrol altında tutar. Kuru meyve, bir avuç kuruyemiş ya da yanına alınmış bir şişe su, yolda uğranan büfeye göre çok daha sakin bir seçenektir.

Bütün bunlar bir disiplin sınavı değil, iş gününün gerçekliğine uyum sağlama çabasıdır. Kimse her gün mükemmel bir düzen kuramaz; yoğun haftalar olur, plan bozulur. Önemli olan bozulan düzenin ertesi gün sessizce yerine oturabilmesidir. Kalıcı olan, kusursuz haftalar değil kolayca geri dönülebilen alışkanlıklardır.